Rozszerzenie adresu fizycznego (PAE) procesora X86 i dostrajanie pamięci aplikacji (nazywane także dostrajaniem 4-gigabajtowym (4GT)) są to uzupełniające technologie dla komputerów z procesorami firmy Intel.

Dostrajanie pamięci aplikacji udostępnia aplikacjom większą ilość pamięci wirtualnej komputera dzięki udostępnieniu mniejszej ilości pamięci wirtualnej systemowi operacyjnemu. Rozszerzenie adresu fizycznego (PAE) procesora X86 pozwala oprogramowaniu, które zostało napisane przy użyciu zestawu interfejsów API Address Windowing Extensions (AWE) i jest uruchomione na komputerze z procesorem Intel Pentium Pro lub nowszym i systemem Windows Server 2003 Enterprise Edition lub Windows Server 2003 Datacenter Edition, mapować więcej pamięci fizycznej do wirtualnej przestrzeni adresowej aplikacji.

Dostrajania pamięci aplikacji można na przykład użyć na komputerze z procesorem Pentium Pro lub nowszym i 16 gigabajtami (GB) pamięci fizycznej (maksymalnej ilości obsługiwanej przez dostrajanie pamięci aplikacji), aby przydzielić 3 GB pamięci wirtualnej dla aplikacji (pozostawiając 1 GB dla systemu operacyjnego). Dana aplikacja może następnie zablokować pamięć fizyczną. Dzięki wykorzystaniu zestawu interfejsów AWE API i jądra PAE X86, pozostałe 12 GB pamięci fizycznej jest dostępnych dla tej aplikacji na potrzeby buforowania. Co za tym idzie, aplikacja może wykorzystywać do 15 GB pamięci fizycznej.

Aby uzyskać więcej informacji, zobacz:

• Dostrajanie pamięci aplikacji
  
• Omówienie rozszerzenia adresu fizycznego (PAE)
  

Ważne

• W przypadku komputerów zawierających ponad 16 GB pamięci fizycznej, w których włączono dostrajanie pamięci aplikacji, pamięć fizyczna powyżej adresu 16 GB jest ignorowana przez system operacyjny. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Włączanie dostrajania pamięci aplikacji.
  

Uwaga

• Ten temat nie dotyczy systemu Windows Server 2003 Web Edition.