Table of contents
TOC
Zwiń spis treści
Rozwiń spis treści

Planowanie projektu grupy zarządzania

Matt Goedtel|Ostatnia aktualizacja: 24.04.2017
|
1 Współautor

Dotyczy: System Center 2016 — Operations Manager

Omówienie

Grupa zarządzania jest identyfikowana przez pojedynczą operacyjną bazę danych, co najmniej jeden serwer zarządzania i co najmniej jednego monitorowanego agenta oraz co najmniej jedno monitorowane urządzenie. Podłączanie grup zarządzania umożliwia wyświetlanie i edytowanie alertów i innych danych monitorowania z poziomu pojedynczej konsoli. Z lokalnej grupy zarządzania można także inicjować zadania, aby działały względem obiektów zarządzanych podłączonej grupy zarządzania.

Najprostsza implementacja programu Operations Manager to pojedyncza grupa zarządzania. Każda dodatkowa grupa wymaga przynajmniej własnej operacyjnej bazy danych i serwera zarządzania. Każda grupa musi być także oddzielnie obsługiwana i mieć własne ustawienia konfiguracji i pakiety administracyjne oraz być zintegrowana z innymi rozwiązaniami monitorowania i rozwiązaniami ITSM.

Przykładowy pojedynczy serwer grupy zarządzania

Implementacja rozproszonej grupy zarządzania będzie stanowić podstawę 99% wdrożeń programu Operations Manager. Umożliwia ona rozproszenie funkcji i usług między wieloma serwerami w celu zapewnienia skalowalności i nadmiarowości niektórych z tych funkcji. Może także uwzględniać wszystkie role serwera programu Operations Manager i obsługuje monitorowanie urządzeń w granicach zaufania przy użyciu serwera bramy.

Na poniższym diagramie przedstawiono jedną możliwą opcję topologii rozproszonej grupy zarządzania.

Przykładowa rozproszona grupa zarządzania programu OM

Uwaga

Nie ma bezpośredniej komunikacji między konsolą Operacje a bazami danych. Cała komunikacja jest kierowana do określonego serwera zarządzania przez port TCP 5724, a następnie do serwerów bazy danych za pomocą bazy danych OLE przez port TCP 1433 lub zdefiniowany przez użytkownika port określony przez administratora serwera SQL podczas instalacji wystąpienia aparatu bazy danych serwera SQL Server. Istnieje jednak bezpośrednia komunikacja między konsolą diagnostyki aplikacji (współlokowaną z konsolą sieci Web) a serwerem SQL Server, na którym znajduje się operacyjna baza danych i baza danych magazynu danych.

Wdrożone w środowisku grupy zarządzania można zintegrować z pakietem Microsoft Operations Management Suite (OMS), a wykorzystując usługę Log Analytics można następnie korelować, wizualizować i podejmować działania dotyczące wydajności, zdarzeń i alertów. Zapewnia to lepszy wgląd dzięki możliwości wykonywania niestandardowych wyszukiwań w obrębie całego zestawu danych w celu skorelowania danych między systemami i aplikacjami hostowanymi lokalnie lub w chmurze.

Integracja programu OM z pakietem Microsoft OMS

Integracja z programem Operations Manager jest rozszerzana na inne produkty, takie jak BMC Remedy i IBM Netcool lub inne rozwiązania do zarządzania przedsiębiorstwem używane w organizacji. Aby uzyskać więcej informacji o planowaniu współdziałania z tymi rozwiązaniami, zobacz Integration with other management solutions (Integracja z innymi rozwiązaniami do zarządzania).

Składniki grupy zarządzania

Serwer zarządzania

W programie Operations Manager 2007 główny serwer zarządzania (RMS, root management server) był specjalistycznym typem serwera zarządzania w grupie zarządzania i pierwszym serwerem zarządzania, który został zainstalowany w grupie zarządzania. Serwer RMS to centralny punkt administracji konfiguracją grupy zarządzania, administracji i komunikacji z agentami oraz komunikacji z operacyjną bazą danych i innymi bazami danych w grupie zarządzania. Serwer RMS działał również jako element docelowy konsoli Operacje i preferowany element docelowy konsoli sieci Web. W programie System Center 2012 R2 — Operations Manager rola głównego serwera zarządzania została usunięta, a wszystkie serwery zarządzania są teraz równorzędne. Ta konfiguracja nadal istnieje w programie System Center 2016 — Operations Manager.

Serwer RMS nie jest już pojedynczym punktem krytycznym w przypadku awarii, ponieważ wszystkie serwery zarządzania obsługują usługi znajdujące się wcześniej tylko na serwerze RMS. Role są rozproszone na wszystkich serwerach zarządzania. Jeśli jeden z serwerów zarządzania przestanie być dostępny, jego obowiązki ulegną automatycznej redystrybucji. Na użytek pakietów administracyjnych, dla których serwer RMS był elementem docelowym, zgodność z poprzednimi wersjami zapewnia rola emulatora serwera RMS. W przypadku, gdy nie ma się żadnych pakietów administracyjnych, dla których serwer RMS byłby poprzednio elementem docelowym, nie zachodzi potrzeba korzystania z emulatora serwera RMS.

W celu zapewnienia dodatkowej wydajności i stałej dostępności grupa zarządzania może obejmować wiele serwerów zarządzania. Gdy do grupy zarządzania zostaną dodane co najmniej dwa serwery zarządzania, automatycznie stają się one częścią trzech domyślnych pul zasobów, a obciążenie pracą rozkłada się na wszystkie elementy członkowskie tej puli. Dla zdefiniowanych niestandardowo pul zasobów elementy członkowskie są dodawane ręcznie. Kiedy jeden z elementów członkowskich danej puli zasobów ulegnie awarii, inne elementy tej puli przejmą jego obciążenie. Kiedy zostaje dodany nowy serwer zarządzania, to automatycznie przejmuje on część obciążenia pracą od dotychczasowych elementów członkowskich puli zasobów. Zapoznaj się z artykułem Zagadnienia dotyczące projektowania puli zasobów, aby dowiedzieć się więcej na temat ich sposobu działania i zaleceń, które wpływają na plan projektu.

Jeśli serwer zarządzania jest niedostępny z jakiegoś powodu, agenci, którzy się na nim opierają, domyślnie przejdą automatycznie w tryb failover do innego serwera zarządzania. Podczas wybierania liczby serwerów zarządzania i ich rozmieszczenia należy rozważyć tę możliwość przejścia w tryb failover, jeśli wymagana jest wysoka dostępność.

Agenci nawiązują połączenie z serwerem zarządzania w celu komunikowania się ze wszystkimi innymi składnikami programu Operations Manager. Część pracy wykonywana przez serwer zarządzania to proces pobierania danych operacyjnych wysyłanych przez agentów i wstawiania ich do operacyjnej bazy danych i magazynu danych.

Typowy serwer zarządzania będzie obsługiwać około 3000 agentów. Rzeczywista wydajność serwera różni się w zależności od ilości zebranych danych operacyjnych. Każdy serwer zarządzania może jednak zazwyczaj obsługiwać 3000 agentów, nawet w przypadku stosunkowo dużej ilości danych operacyjnych.

Nie istnieje żaden limit maksymalnej liczby serwerów zarządzania na grupę zarządzania. Zazwyczaj jednak najlepszym rozwiązaniem jest użycie możliwie najmniejszej liczby serwerów po rozpatrzeniu ograniczeń wynikających ze skalowalności, wysokiej dostępności i odzyskiwania po awarii.

Serwery zarządzania powinny mieć dobre połączenie sieciowe z bazą danych i magazynem danych programu Operations Manager, ponieważ wysyłają one często duże ilości danych do tych magazynów. Ogólnie rzecz biorąc te połączenia serwera SQL Server generują większe obciążenie przepustowości i są bardziej wrażliwe na opóźnienie sieci. W związku z tym wszystkie serwery zarządzania powinny znajdować się w tej samej sieci lokalnej co operacyjna baza danych i baza danych magazynu danych. Ponadto nigdy nie powinny być wdrażane w sieci rozległej. Opóźnienie między serwerem zarządzania i wystąpieniem programu SQL Server hostującego bazy danych programu Operations Manager nie powinno wynosić więcej niż 10 milisekund.

Serwer bramy

Program Operations Manager wymaga przeprowadzenia uwierzytelniania wzajemnego między agentami i serwerami zarządzania, aby umożliwić wymianę informacji między tymi składnikami. W celu zabezpieczenia procesu uwierzytelniania między tymi składnikami jest on szyfrowany. Gdy agent i serwer zarządzania znajdują się w tej samej domenie usługi Active Directory lub w domenach usługi Active Directory z ustalonymi relacjami zaufania, używają mechanizmów uwierzytelniania Kerberos V5 dostępnych w ramach usługi Active Directory. Jeżeli agenci i serwery zarządzania nie są objęte tą samą granicą zaufania, należy użyć innych mechanizmów spełniających wymaganie bezpiecznego uwierzytelniania wzajemnego.

Serwery bramy są używane, gdy zapora oddziela agentów od serwerów zarządzania lub agenci znajdują się w oddzielnych, niezaufanych domenach. Serwer bramy działa jak serwer proxy między agentami a serwerem zarządzania. Bez serwera bramy agenci nadal mogą wykonywać uwierzytelnianie certyfikatu za pomocą serwera zarządzania, ale certyfikat X.509 musi zostać wydany i zainstalowany w ramach każdego agenta i każdy z nich będzie wymagać dostępu do serwera zarządzania przez zaporę. Jeśli agenci znajdują się w tej samej domenie co serwer bramy lub znajdują się w domenie zaufanej, mogą korzystać z uwierzytelniania przy użyciu protokołu Kerberos. W tym przypadku tylko serwer bramy i podłączone serwery zarządzania będą wymagać certyfikatów. Obejmuje to monitorowanie maszyn wirtualnych działających w ramach modelu infrastruktury jako usługi (IaaS, Infrastructure as a Service) platformy Microsoft Azure z programem Operations Manager (tj. hybrydowe monitorowanie w chmurze), które nie są przyłączone do tego samego zaufanego obszaru, co role obsługujące grupę zarządzania programu Operations Manager, lub w przypadku wdrożenia programu Operations Manager w modelu IaaS platformy Azure (maszyna wirtualna z serwerem SQL Server, na którym znajduje się operacyjna baza danych oraz co najmniej jedna maszyna wirtualna obsługującą rolę serwera zarządzania) i monitorowania niezaufanych obciążeń lokalnych.

Poniżej przedstawiony jest przykład wdrożenia programu Operations Manager służącego do monitorowania zasobów modelu IaaS platformy Azure.
Program Operations Manager monitorujący zasoby platformy Azure

Poniżej znajduje się przykład wdrożenia programu Operations Manager hostowanego w modelu IaaS platformy Azure.
Program Operations Manager hostowany w modelu IaaS platformy Azure

Zazwyczaj serwery bramy nie służą do zarządzania wykorzystaniem przepustowości, ponieważ łączna ilość danych wysyłanych z agentów do serwera zarządzania jest podobna, bez względu na to, czy serwer bramy jest używany, czy nie. Przeznaczeniem serwera bramy jest zmniejszenie nakładu pracy wymaganego do zarządzania certyfikatami dla agentów znajdujących się w niezaufanych domenach i zmniejszenie liczby ścieżek komunikacji, które muszą być dozwolone za pośrednictwem zapór.

  • Posiadanie więcej niż 2000 agentów na serwer bramy może niekorzystnie wpłynąć na możliwość odzyskiwania w przypadku długotrwałej awarii uniemożliwiającej komunikację serwera bramy z serwerem zarządzania. Jeśli wymaganych jest więcej niż 2000 agentów, zalecane jest użycie wielu serwerów bramy. Jeśli czas odzyskiwania serwera bramy jest istotny, alternatywnym rozwiązaniem jest przetestowanie systemu, aby upewnić się, że serwer bramy jest w stanie szybko opróżnić kolejkę po długotrwałej awarii między serwerem bramy a serwerem zarządzania. Ponadto po wypełnieniu kolejki danych przechodzących na serwerze bramy dane z takiej kolejki są usuwane zgodnie z ich priorytetem, co oznacza, że długotrwała awaria serwera bramy w tym scenariuszu może spowodować utratę danych.
  • W przypadku dużej liczby agentów podłączonych za pośrednictwem serwerów bramy należy rozważyć użycie dedykowanego serwera zarządzania dla wszystkich serwerów bramy. Gdy wszystkie serwery bramy są podłączone do jednego serwera zarządzania, do którego nie są podłączeni żadni agenci, może to przyśpieszyć czas odzyskiwania w przypadku długotrwałej awarii. Rzeczywiste obciążenie na serwerze zarządzania to łączna liczba agentów podlegających temu serwerowi bezpośrednio lub za pomocą serwerów bramy.
  • Aby zapobiec inicjowaniu komunikacji przez serwer bramy z serwerem zarządzania, również w przypadku konfiguracji do przechodzenia w tryb failover między wieloma serwerami zarządzania na potrzeby wysokiej dostępności, narzędzie zatwierdzania bramy zawiera argument wiersza polecenia /ManagementServerInitiatesConnection. Dzięki temu program Operations Manager jest zgodny z zasadami zabezpieczeń klienta, gdy systemy są wdrażane w strefie DMZ lub w innym środowisku sieciowym, a komunikację można zainicjować tylko z sieci Intranet.

Serwer konsoli sieci Web

Konsola sieci Web udostępnia interfejs dla grupy zarządzania, który jest dostępny z poziomu przeglądarki sieci Web. Konsola ta nie ma jednak pełnej funkcjonalności konsoli Operacje i umożliwia dostęp tylko do widoków Monitorowanie i Mój obszar roboczy. Konsola sieci Web zapewnia dostęp do wszystkich danych monitorowania i zadań. Zadania to akcje, które mogą być uruchamiane względem monitorowanych komputerów z poziomu konsoli Operacje. Dostęp do danych w konsoli sieci Web ma takie same ograniczenia, jak dostęp do zawartości w konsoli Operacje.

Serwer raportowania

Usługi raportowania dla programu System Center 2016 — Operations Manager są instalowane w ramach usług SQL Server Reporting Services w wersji 2014 lub 2016, a jedyna prawidłowa konfiguracja usług Reporting Services obsługiwana przez usługi raportowania programu Operations Manager to tryb macierzysty.

Uwaga

Zainstalowanie usług Reporting Services programu System Center 2016 — Operations Manager powoduje zintegrowanie zabezpieczeń wystąpienia usług SQL Reporting Services. Nie należy instalować innych aplikacji usług Reporting Services w ramach tego samego wystąpienia serwera SQL Server.

Składniki serwera raportów programu Operations Manager można zainstalować na tym samym lub na innym serwerze, na którym działają usługi SQL Server Reporting Services w wersji 2014 lub 2016. Aby uzyskać optymalną wydajność, szczególnie w środowisku przedsiębiorstwa, w którym równolegle są generowane przez użytkowników duże ilości raportów przy jednoczesnym współbieżnym przetwarzaniu raportów interaktywnych lub zaplanowanych, należy zwiększyć zasób w celu obsługi większej liczby jednoczesnych użytkowników i większych obciążeń wynikających z wykonywania raportów. Zazwyczaj zalecane jest, aby nie współlokować usługi raportowania programu Operations Manager na tym samym serwerze SQL Server, na którym znajduje się baza danych magazynu danych, i zainstalować ją w dedykowanym systemie.

Operacyjna baza danych

Operacyjna baza danych to baza danych serwera SQL Server zawierająca wszystkie dane operacyjne, informacje dotyczące konfiguracji i reguły monitorowania dla grupy zarządzania. Baza danych programu Operations Manager to pojedyncze źródło błędów dla grupy zarządzania, więc można ustawić jej wysoką dostępność przy użyciu obsługiwanych konfiguracji klastra.

Aby utrzymać spójny rozmiar tej bazy danych, ustawienia pielęgnacji w programie Operations Manager określają długość czasu, przez który dane mogą być w niej przechowywane. Domyślnie ta długość czasu to 7 dni.

Baza danych magazynu danych raportowania

Magazyn danych raportowania to baza danych serwera SQL Server, do którego zbierane są i w którym są przechowywane dane operacyjne na potrzeby raportowania długoterminowego. Te dane są zapisywane bezpośrednio z poziomu zasad służących do zbierania danych do raportowania oraz za pośrednictwem procesów synchronizacji danych w operacyjnej bazie danych. Konserwacja magazynu danych, w tym agregacja, pielęgnacja i optymalizacja, jest automatycznie wykonywana przez program Operations Manager.

W poniższej tabeli wymieniono domyślne typy danych i okres przechowywania po przeprowadzeniu instalacji początkowej bazy danych magazynu danych.

Zestaw danychTyp agregacjiCzas przechowywania (w dniach)
AlertNieprzetworzone400
Monitorowanie klientaNieprzetworzone30
Monitorowanie klientaCodziennie400
ZdarzeniaNieprzetworzone100
WydajnośćNieprzetworzone10
WydajnośćCo godzinę400
WydajnośćCodziennie400
StanNieprzetworzone180
StanCo godzinę400
StanCodziennie400

Magazyn danych może obsługiwać wiele grup zarządzania. Dzięki temu jeden raport może zawierać dane ze wszystkich komputerów w organizacji.

Podobnie jak w przypadku bazy danych programu Operations Manager, baza danych magazynu danych może zostać umieszczona w klastrze na potrzeby wysokiej dostępności. Jeśli nie jest ona umieszczana w klastrze, należy ją starannie monitorować, aby było możliwe szybkie rozwiązywanie wszelkich problemów.

Moduł zbierający ACS

Moduł zbierający ACS odbiera zdarzenia z usług przesyłania dalej ACS i przetwarza je, a następnie wysyła te dane do bazy danych usług ACS. Proces przetwarzania obejmuje dezasemblowanie danych, aby możliwe było ich rozmieszczenie do kilku tabel w bazie danych usług ACS, ograniczenie nadmiarowości danych oraz zastosowanie filtrów w celu uniknięcia dodania do bazy danych usług ACS niepotrzebnych zdarzeń.

Baza danych usług ACS

Baza danych usług ACS jest centralnym repozytorium dla zdarzeń generowanych przez zasady inspekcji w ramach wdrożenia usług ACS. Baza danych usług ACS może znajdować się na jednym komputerze wraz z modułem zbierającym ACS, lecz w celu zapewnienia optymalnej wydajności zaleca się zainstalowanie tych składników na dedykowanych serwerach. Domyślnie dane są przechowywane przez 14 dni.

Usługa przesyłania dalej ACS

W agencie programu Operations Manager jest dostępna usługa działająca w ramach usług przesyłania dalej ACS. Ta usługa jest domyślnie instalowana podczas instalacji agenta programu Operations Manager, ale nie zostaje włączona. Można ją włączyć jednocześnie na wielu komputerach agenta przy użyciu zadania Włącz usługę Audit Collection lub programu PowerShell. Po włączeniu tej usługi wszystkie zdarzenia zabezpieczeń są wysyłane zarówno do lokalnego dziennika zabezpieczeń, jak i do modułu zbierającego ACS.

Uwagi dotyczące projektowania

Podczas podejmowania decyzji o tym, czy zostanie zaimplementowana jedna grupa zarządzania, czy wiele grup zarządzania, należy brać pod uwagę następujące czynniki:

  • Zwiększona pojemność. Program Operations Manager nie ma żadnych wbudowanych limitów dotyczących liczby agentów, które mogą być obsługiwane przez pojedynczą grupę zarządzania. W zależności od używanego sprzętu i obciążenia wynikającego z monitorowania (większa liczba wdrożonych pakietów administracyjnych oznacza wyższe obciążenie wynikające z monitorowania) w grupie zarządzania może być konieczne posiadanie wielu grup zarządzania w celu utrzymania akceptowalnej wydajności.
  • Skonsolidowane widoki. Jeśli w celu monitorowania środowiska używanych jest wiele grup zarządzania, wymagany jest mechanizm służący do zapewnienia skonsolidowanego widoku danych monitorowania i alertów z tych grup. Można to osiągnąć przez wdrożenie dodatkowych grup zarządzania (które mogą mieć obowiązki dotyczące monitorowania, ale nie muszą) posiadających dostęp do wszystkich danych we wszystkich innych grupach zarządzania. Takie grupy zarządzania są określane jako podłączone. Grupa zarządzania używana w celu udostępnienia skonsolidowanego widoku danych jest nazywana lokalną grupą zarządzania, a inne, które udostępniają jej dane, są nazywane podłączonymi grupami zarządzania.
  • Zabezpieczenia i administracja. Partycjonowanie grup zarządzania na potrzeby zabezpieczeń i administracji jest z założenia bardzo podobne do delegowania uprawnień administracyjnych do jednostek organizacyjnych lub domen usługi Active Directory do różnych grup administracyjnych. W firmie może znajdować się wiele grup IT, z których każda ma swój zakres odpowiedzialności. Obszar ten może stanowić określony obszar geograficzny lub oddział firmy. Na przykład w przypadku holdingu może to być jedna ze spółek zależnych. Jeśli istnieje taki typ pełnego delegowania uprawnień administracyjnych ze scentralizowanej grupy IT, może być przydatne zaimplementowanie struktury grupy zarządzania w każdym obszarze. Następnie takie grupy można skonfigurować jako grupy zarządzania podłączone do grupy zarządzania lokalnego, która znajduje się w scentralizowanym centrum danych IT.
  • Zainstalowane języki. Wszystkie serwery z zainstalowaną rolą serwera programu Operations Manager muszą być zainstalowane w tym samym języku. Oznacza to, że nie można zainstalować serwera zarządzania za pomocą angielskiej wersji programu Operations Manager 2012 R2, a następnie wdrożyć konsoli Operacje za pomocą wersji japońskiej. Jeśli monitorowanie musi obejmować wiele języków, dla każdego z języków operatorów potrzebna będzie dodatkowa grupa zarządzania.
  • Funkcjonalność produkcyjna i przedprodukcyjna. W programie Operations Manager zalecaną praktyką jest posiadanie implementacji produkcyjnej, używanej do monitorowania aplikacji produkcyjnych, oraz implementacji przedprodukcyjnej, która ma minimalne interakcje ze środowiskiem produkcyjnym. Przedprodukcyjna grupa zarządzania służy do testowania i dostrajania funkcji pakietu administracyjnego przed wdrożeniem go w środowisku produkcyjnym. Ponadto niektóre firmy stosują środowisko tymczasowe dla serwerów, w ramach których umieszczane są nowe serwery kompilacji w okresie testowania przed wprowadzeniem do środowiska produkcyjnego. Przedprodukcyjna grupa zarządzania może służyć do monitorowania środowiska tymczasowego w celu zapewnienia kondycji serwerów przed wdrożeniem produkcyjnym.
  • Dedykowana funkcjonalność ACS. Jeśli wymagania obejmują konieczność zbierania zdarzeń dziennika zabezpieczeń inspekcji systemu Windows lub zdarzeń zabezpieczeń systemu UNIX/Linux, zostanie zaimplementowana usługa Audit Collection Service (ACS). Jej użycie może być korzystne pod kątem implementowania grupy zarządzania obsługującej funkcję ACS w trybie wyłączności, jeśli wymagania dotyczące zabezpieczeń firmy uzasadniają, że funkcja ACS może być kontrolowana i zarządzana przez grupę administracyjną inną niż ta, która służy do zarządzania pozostałą częścią środowiska produkcyjnego.
  • Funkcja odzyskiwania po awarii. W programie Operations Manager 2016 wszystkie interakcje z bazą danych programu Operations Manager są rejestrowane w dziennikach transakcji przed zatwierdzaniem w bazie danych. Te dzienniki transakcji mogą zostać wysłane na inny serwer z uruchomionym programem Microsoft SQL Server wersji 2014 lub 2016 i zatwierdzone w znajdującej się tam kopii bazy danych programu Operations Manager. Ta funkcja to opcja zapewnienia nadmiarowości operacyjnej bazy danych programu Operations Manager między dwoma serwerami SQL Server znajdującymi się w tej samej grupie zarządzania. W przypadku konieczności przeprowadzenia kontrolowanego przejścia w tryb failover serwery zarządzania w grupie zarządzania wymagają zmiany w rejestrze w celu odwołania się do pomocniczego serwera SQL Server i nawiązania z nim komunikacji. Możliwe jest wdrożenie grupy zarządzania trybu failover, co jest zgodne z dokładną konfiguracją podstawowej grupy zarządzania (pakiety administracyjne, zastąpienia, subskrypcje powiadomień, zabezpieczenia itp.), oraz skonfigurowanie agentów do raportowania do obu grup zarządzania. Jeśli podstawowa grupa zarządzania stanie się w całości niedostępna z jakiegokolwiek powodu, nie będzie miał miejsce żaden przestój środowiska monitorowania. To rozwiązanie zapewnia ciągłość działania usługi grupy zarządzania i zapobiega jakimkolwiek stratom monitorowania operacyjnego.

Przed wdrożeniem programu System Center 2016 Operations Manager w środowisku produkcyjnym należy zaplanować projekt grupy zarządzania. Podczas fazy planowania należy uzyskać wiedzę na temat składników usługi IT (tj. na poziomie infrastruktury i aplikacji) oraz obsługujących je wielu systemów i urządzeń, sposobu integrowania i obsługi procesów zarządzania problemami i zdarzeniami oraz sposobu wizualizacji danych dla różnych warstw obsługi eskalacji zdarzeń, inżynierii, konsumentów usług i zarządzania.

Podłączone grupy zarządzania

Duża liczba przedsiębiorstw posiadających serwery w wielu położeniach geograficznych wymaga centralnego monitorowania tych serwerów. Konfiguracja podłączonej grupy zarządzania przedstawiona na poniższej ilustracji to zbiór procesów przepływu pracy, które zostały zaprojektowane w celu utworzenia hierarchicznej infrastruktury zarządzania systemami.

Przykład podłączonej grupy zarządzania

Tej konfiguracji można użyć do zbudowania monitorowania scentralizowanego. Jest ona przeznaczona do obsługi wyświetlania alertów i danych monitorowania, jak również do inicjowania zadań obiektu zarządzanego podłączonej grupy zarządzania.

Podłączając grupy zarządzania programu Operations Manager 2016, można obsługiwać funkcję monitorowania scentralizowanego, co jednocześnie umożliwia:

  • Monitorowanie większej liczby obiektów zarządzania niż jest możliwe w przypadku pojedynczej grupy zarządzania.
  • Izolowanie aktywności monitorowania zgodnie z logicznymi jednostkami biznesowymi, takimi jak Marketing, lub położeniami fizycznymi, takimi jak Rzym.

Podłączanie grup nie wymaga wdrażania nowych serwerów, tylko umożliwienia lokalnej grupie zarządzania uzyskiwania dostępu do alertów i informacji dotyczących odnajdywania, które znajdują się w podłączonej grupie zarządzania. W ten sposób można wyświetlać alerty i inne dane monitorowania z wielu grup zarządzania oraz wchodzić z nimi w interakcje z poziomu jednej konsoli Operacje. Ponadto można uruchamiać zadania na monitorowanych komputerach podłączonych grup zarządzania. Aby dowiedzieć się, jak podłączyć grupy zarządzania, zobacz Łączenie grup zarządzania w programie Operations Manager.

Zainstalowane języki

Grupy zarządzania programu Operations Manager obsługują tylko jeden zainstalowany język. Jeśli ogólne środowisko informatyczne potrzebne do monitorowania ma więcej niż jeden zainstalowany język, dla każdego języka będzie trzeba będzie utworzyć osobną grupę zarządzania.

© 2017 Microsoft